کاش ستاره ی آُسمان من هم شب ها برایم سوسو میزد

شاید از همین شاید ها که آدم را راضی میکند دوباره زندگی کند

...و هرشبم را با قصه فردایی بهتر به صبح روانه می کرد

و

کاش کسی هم مرا یک جور دیگر دوست می داشت...